TERS LALE ÇİÇEĞİ HAKKINDA BİLGİ

 TERS LALE ÇİÇEĞİ

Ters lale en yoğun olarak Hakkari ve Şemdinli bölgesinde yetiştiği için halk arasında Şemdinli lalesi ve Hakkari lalesi olarak ta tanınır. Soğan, yumru ve rizom gibi toprak altı organlara sahip olan geofit bitkileri diğer birçok kullanımları yanında erken ilkbaharda ve sonbaharda açan narin, gösterişli ve güzel çiçekleri nedeniyle süs bitkisi yönünden büyük bir öneme sahip olmuşlardır. Özellikle kış aylarının sonlarında kar topraktan kalkar kalmaz veya karla birlikte çiçek açan türleri insanların ilkbahara olan özlemini gidermesiyle birlikte bahar müjdecisi olarak ta sembolik önem taşımıştır. Ayrıca, soğan, yumru ve rizom gibi toprakaltı organları sayesinde orijinal habitatlarından başka ülkelere canlı olarak taşına bilmesi ve kolay üretilmesi gibi nedenlerle, geofit bitkiler ekonomik açıdan da değerlendirilmeye başlamışlardır.
Hakkari'nin Cilo Dağları'nda yetişen "Ters Lale", dünyanın en nadide çiçeklerinden biridir. Geçmişte Hakkari Bölgesi'nde yaşayan Asuri'lerin her sabah göbeğinden su yaydığı için 'Ağlayan lale' adını verdiği ve bu yüzden kutsal saydığı "Ters Lale", günümüzde de çok değerli. Boyu 75 santimetreyi bulan, her dalında 6 lalenin ters büyüdüğü doğa harikası çiçek, Kültür ve Tabiat Varlıkları Koruma Kurulu'nca koruma altına alınmıştır Hakkari dağları eteklerinde kendiliğinden yetişen, her dalında 3 ila 8 lalenin ters büyüdüğü , boyu 60 ila 80 cm ‘ yi bulan ters lale belirli yerlerde yetişmektedir. Gen merkezinin ilimiz olduğu halde kaçak yollarla Avrupa ülkelerinde satıldığı ve buralarda kozmetik ve ilaç sanayisinde kullanılmakta hatta süs çiçeği olarak parkları süslemekte olduğu biliniyor.

Avrupa’da Fritillasio İmperialis , ‘Kejan lalesi’ , Prestika ‘Karagöz lalesi’ , Emperyalis ‘Ağlayan Gelin’ gibi isimlerle anılmaktadır. Halkımız tarafından da Ağlayan Gelin, Kerbela ve Kral lalesi olarak da bilinmektedir.

Bölgemiz, birçok doğal kaynak potansiyeli gibi süs bitkileri açısından da zengin bir floraya sahiptir. Özellikle erken ilk bahar döneminde halk arasında baharat ve sebze gibi çeşitli amaçlarla kullanılan bitkilerin çoğu doğal olarak yetişen süs bitkileridir.
Süs bitkileri içinde soğanlı bitkilerden olan Fritillaria imperiaris en çok Hakkari ve Şemdinli bölgesinde yetiştiği için halk arasında Şemdinli lalesi ve Hakkari lalesi olarak da tanınır. Aynı zamanda, Ağlayan Gelin, Kral Tacı olarak ta bilinmektedir.
Soğanlı bitkiler zengin floranın nadide türlerindendir. Toprak altında gıda maddesi depolamak üzere değişime uğramış gövdeleri olan, gösterişli çiçeklere sahip bu bitkilerin toprak üstündeki kısımları büyüme mevsimini tamamladıktan sonra sararıp solar. Soğanları ise uzun yıllar yaşamaya Ters laleler dünyanın en güzel çiçekleri arasında yer almaktadır.Bu çiçeklerinde mazisi çok uzun yıllara dayanmaktadır.Dünya üzerinde sadece Türkiye'de yetiştiği söylenmektedir, böyle bir çiçeğin ne kadar değerli olduğu buradan anlaşılmaktadır.Ülkemizde Hakkari'nin yüksek dağlarında yetişmektedir.
Genellikle Şubat sonu ve Mart ayı başlarında topraktan çıkarak yeni mevsime merhaba derler.Soğuk mevsim bitkileridir - derecelerde yaprakları donar ölmüş görünürler ama güneşi görünce tekrar normale dönüp gelişimlerine devam ederler ama kesinlikle bir şey olmaz.

Ters Lale Konusunda Önemsenmesi Gereken Hususlar:

1-Bölgemiz florasındaki genetik çeşitlilik tespit edilmeli,
2-Kaçak sökümler engellenerek doğada biyolojik çeşitlilik korunmalı.
3-Doğal Çiçek Soğanları Yönetmeliği çerçevesinde üretimi yasal bir çerçeveye oturtulmalı,
4-Yerli üreticilere üretim izni verilerek yöre halkına yeni iş imkânları sunulmalı,
5-Doğa tahribatının engellenmesi ve biyolojik çeşitliliğin korunması amacıyla üretimi doku kültürü ile yapılmalı,
6-Üretimde kalite ve kantite sağlanmalı,
7-Programlı üretim yapılmalı,
8-Pazar ağı kurulmalı

Ters Lale Üretimi
Ters laleler genellikle sarı ve turuncu renklidir. Imperialis cinsleri 1 metrenin üzerine çıkabilirler ve senede sadece mart-nisan ayları arasında bir kere açarlar.
Üretimi daha çok tohumla yapılır.Soğanlı bitki oldukları için soğanın belli bir olgunluğa ulaşmasıyla bitkide çiçeklenme görülür.
Ters laleler günümüzde tıp alanında ve bahçe dekorasyonlarında kullanılmaktadır.Son yıllarda ticari önemi artmıştır.

SİYAH LALE İNGİLİZCE KİTAP ÖZETİ

SİYAH LALE İNGİLİZCE KİTAP ÖZETİ

The Black Tulip Book Summary- written by Alexandre Dumas
The Black Tulip, a novel set in Holland in the 16th century, tells the story of how Cornelius van Baerle, a tulip fancier who was wrongfully accused of treason and imprisoned for life, found his true love in the midst of so much adversity. Cornelius had been entrusted an incriminating document by his godfather, Cornelius de Witt, former Grand Pensionary, which he hides among his most precious tulip bulbs. But an envious neighbour, Isaac Boxtel, whose small tulip garden was eclipsed by Baerle’s, bears him a fatal grudge. Boxtel guesses that the document given in secret to Baerle would destroy him, and so he informs the authorities at a time when passion against the De Witts ran high. The magistrates find Baerle guilty – only the note addressed to him by his godfather showing he was not aware of the documents’ contents could have saved him – and sentences him to death. An hour from execution, Baerle entrusts to Rosa Gryphus, the jailer’s daughter who had been very kind to him, his precious secret: three tulip suckers which would produce the coveted tulipa negra – the black tulip. At that time, the Horticultural Society of Haarlem offered a prize of a hundred thousand guilders to any person who could grow such flower. By painstaking, exquisite cross-breeding, Cornelius had succeeded in developing three bulbs which would ultimately yield the black tulip, and these he bequeaths to Rosa through a will written on the page of the Bible where the late De Witt’s exculpatory message to his godson had been written, though unnoticed. To the dismay of Boxtel, Cornelius escapes death by executive clemency granted by Prince William of Orange, who harbours remorse at having caused the death of the De Witts.
Cornelius is taken to the fortress of Loewestein to be imprisoned for life. By taming some pigeons in his cell, Cornelius succeeds in informing his old nurse, who in turn informs Rosa of his confinement. Rosa appeals to the Prince that his father be transferred to Loewestein, which is granted. Rosa comes to Cornelius’ cell in secret every night, and they become lovers. Meanwhile, she is taught to read and how to grow the black tulip. The first bulb had been destroyed by Rosa’s father, the second is planted by Rosa inside her room. At last it produces the black flower, but before Rosa could take it to the city to claim her prize, it is stolen by Boxtel, who had penetrated the fortress in the guise of a suitor. Rosa follows Boxtel to Haarlem and disputes with the President of the Horticultural Society the ownership of the black tulip. By a stroke of fate, the Prince appears and hears Rosa’s story. She shows them the third bulb which was entrusted to her by Cornelius, still wrapped in the note of his godfather. Having been taught to read by Cornelius, she notices the letter and shows it to the Prince, who is finally convinced. By order of the Prince Baerle is released and taken to Loewestein where she marries Rosa. This novel appears to be a precursor to the author’s more famous work – the Count of Monte Cristo, which has a somewhat similar plot.